Make your own free website on Tripod.com

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder


...en bewonder!




Acda & de Munnik

(advertentie Ramses Gala in diverse kranten, 9 maart 2003:)

"Shaffy is: Passie, Ontroering, Heimwee, Weerzien, Liefde, Nog meer liefde, Feest, Muziek, Zang. De enige echte chansonnier van Nederland."

BEGIN


Albert Mol

(over Ramses' musical 'Olé la Marquerita' in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"De première was in De Brakke Grond. Tout Amsterdam kwam, en alle gieren van de recensies waren er. Ik zat met Wim Sonneveld op de eerste rij. En ik kan je vertellen dat ik tot op de huidige dag nog nooit zo gelachen heb. Als het nu zou spelen... nee, ik geloof dat de mensen er nu nog niet aan toe zijn. Het was drie keer zo gek als gek."

BEGIN


Albert Verlinde

(tegen de webmaster, 14 september 2004:)

"Ik heb altijd veel naar zijn muziek geluisterd, vooral in de periode dat ik studeerde en me vaak eenzaam voelde in de grote stad. Het lied 't Is stil in Amsterdam spreekt me dan ook zeer aan. Als mens betekent Ramses zeer veel voor me. Hij is een creatieve krachtbron waaraan velen zich kunnen laven. Je eigen weg gaan, dat willen we toch allemaal. En ja dat spelen met de roddelbladen wat Ramses altijd deed, heb ik dankbaar overgenomen. We moeten het allemaal niet belangrijker maken dan het is."

BEGIN


Annemarie Oster

(in de Volkskrant, 14 juli 2000:)

"Bij Ramses voelde ik me altijd wat ongemakkelijk. Ik wist nooit hoe ik tegemoet moest komen aan al die energie."

(in 'Sjans: lichtzinnige herinneringen', 2002:)

"Jarenlang was ik verliefd op Ramses Shaffy, van mijn dertiende tot en met mijn vijftiende. 'Un premier amour ne s'oublie jamais, s'oublie jamais, s'oublie jamais.' (...) Wat een verademing, dat feest na al die saaie Gijbregt-monologen (...) toen die knappe jeune premier opkwam (kort tevoren nog mijn moeders lievelingstoneelschoolleerling) veerde ik op. Wat een moderne broer Arend! Daar was iedereen het over eens. En ook dat er niets mankeerde aan die zangstem. (...) Die jongen van Shaffy, zo noemde mijn vader [Guus Oster, directeur van de Nederlandse Comedie, sh] de nieuwe aanwinst. Nou ja aanwinst... Nu eens kwam dat getalenteerde stuk ongeluk niet opdagen op een repetitie omdat er 'een paard onder de tram had gelegen', dan weer was hij tijdens diezelfde Gijsbregt zijn kleedkamer uit-, het Leidseplein op- en een kroeg ingelopen, dit ten koste van Arends laatste opkomst. Maar het meest moet het hanige directeurtje zich hebben geërgerd aan de unanieme verliefdheid op die jongen van Shaffy - nog biseksueel ook! -, mijn moeder [actrice Ank van der Moer, sh], eens zijn vrouw, voorop."

(eveneens in 'Sjans', over de oudere Ramses:)

"Al van verre zie ik hem zitten op een van zijn stamterrassen in de Amsterdamse binnenstad, de lange benen over elkaar, het grijze hoofd achterover, een Casanova in ruste.
Na zijn uitbundige ontmoeting schuif ik aan zijn tafeltje en kruip in dat gezicht waarvan ik iedere expressie uit mijn hoofd ken. Meestal lacht die oudejongensmond, maar soms opeens helemaal niet meer: Het is verdomd alweer haast herfst, zie ik hem denken (in de woorden van lievelingsdichter Lodeizen)."

BEGIN


Arjan Peters

(in de Volkskrant, 28 augustus 2003:)

"Was hij alleen de gelukzalige vagebond, dan hadden we hem nooit zo stevig in ons hart willen sluiten. Het is zijn kwetsbaarheid die hem met de toehoorder samenbrengt. Daarom blijven we doorgaan hem massaal te bewonderen."


(in de Volkskrant, 9 oktober 1997:)

"Hij nam plaats achter de piano, pingelde een eind weg, vroeg zich hardop af in welke toonsoort hij in hemelsnaam bezig was, legde uit hoe ingewikkeld het is te denken om drie voetpedalen, nieste, kuchte, mummelde, hoestte, giechelde, gromde, vroeg verschoning omdat hem een openingsregel ontschoten was, ontspoorde halverwege nog een keer, moduleerde herhaaldelijk levensgevaarlijk, en zong, vocht, huilde, bad, lachte, werkte en bewonderde: precies wat we hadden kunnen verwachten, maar tegelijkertijd griezelig van onvoorspelbaarheid."

BEGIN


Bart Peeters

[collectie Daan Bartels:]

"Ik kijk op tegen mensen als Mick Jagger en Ramses Shaffy die - hoe vals ook - de hemel kunnen opentrekken."

BEGIN


Bas Steman

(in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"Ogenschijnlijk een oude man. Vanbinnen een jongensboek met een open einde."

(tegen de webmaster, 31 januari 2004:)

"Heel spiritueel aan hem is de acceptatie van alles wat hij tegenkomt. Zeker niet stoïcijns, maar hij kan het altijd aan. Zo van: 'als het minder mooie er niet was, zou het andere minder prachtig zijn.' Dat is levenskunst."
(klik hier voor het hele interview)

BEGIN


Beau van Erven Dorens

(in Wintertijd, 26 oktober 2003:)

"Ik heb mijn studententijd als het ware doorgebracht met Ramses Shaffy. Ik zat in een band en maakte daarvoor ook van die Ramses Shaffy-teksten. Het werd dan helaas een beetje 'opgerockt' met heel slechte rockmuziek. Die band was ook niet echt fantastisch, maar ik zat verder de hele dag alleen maar naar Ramses Shaffy te luisteren, het liefst huilend. Ik zat het ook allemaal luidkeels mee te zingen."

BEGIN


Blossom Dearie

(de Amerikaanse jazz-zangeres, die eind jaren zestig met Ramses optrad, reageerde in januari 2004 als volgt op mijn vraag of ze zich Ramses nog herinnert:)

"Ramses had such a distinctive laugh. (...) I think Ramses is one of the most gifted musician/songwriters in the music world. His melodies are wonderful, I don't understand Dutch but I am sure the lyrics are first class. As a performer he is definitely first class--a world class artist and I am crazy about him."

BEGIN


Boudewijn de Groot

(in de Volkskrant, 9 maart 2003:)

"Ik bewonder Ramses' grenzeloze vrijheid, die zó vanzelfsprekend overkomt dat je onherroepelijk gelooft net zo vrij te kunnen zijn."

(in de VPRO Gids, 25 september 2004:)

“Pastorale werd nadrukkelijk geschreven voor Ramses en Liesbeth, niet voor mezelf en een zangeres. Ik heb bij het schrijven niet alleen rekening gehouden met Ramses, maar was me er ook volledig van bewust dat ik het nooit zo zou kunnen zingen als hij, omdat ik die overrompelende energie en ‘bombast’ mis die hij nu eenmaal heeft.”

BEGIN


Bram Vermeulen

(in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"Shaffy is oer! Is mateloos echt! Ook in zijn beleving. Zijn vrolijkheid, zijn melancholie, alles is echt, niets is geleend!"

"Die man bedánkt zijn publiek als geen ander. Geen formele buiging, nee, hij dankt écht. Hij is mateloos dankbaar. En dat draagt hij over. Om alles. Grandioos. Het is één brok overdracht en vrijheid."

BEGIN


Claudia de Breij

(in de Studio, 6 december 2003, gevraagd naar haar mooiste plaat:)

"Ik ga voor Ramses Shaffy, voor Dag en nacht van eind jaren zeventig, zijn rijkste periode als zanger en als liedjesschrijver, vind ik. Hij heeft een fantastisch gevoel voor troost, door extatisch blije liedjes te maken en door te laten horen 'Het is voor mij ook niet makkelijk.' Dat contrast vind ik mooi."

BEGIN


Drs. P.

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

Het was in de roemvolle tijd van Jacques Brel
Zowel als - de enkeling weet dat nog wel -
De schrijfster Françoise Sagan

En 't was in een pand aan het Thorbeckeplein
Een welbekend avondontspanningsterrein
Daar speelde het Shaffy Chantant

Geen grote bezetting, maar krachtig effect
Dat had het publiek al zeer spoedig ontdekt
Ze waren artiesten pur sang

En Ramses... wel, iedereen voelde zich jong
Wanneer hij zijn lyrische liederen zong
(Dit heet in het Frans tour de chant)

Ik zie het nog steeds als een feest
Dat ik daar te gast ben geweest

BEGIN


Medisch secretaresse en goede vriendin Edith Huijer

(in de Nieuwe Revue, najaar 2002:)

"Ramses zegt vaak onzin. Vooral als hij mensen zat is."

(geciteerd in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"Ramses weet altijd weer mensen uit te pikken die voor hem rennen, die alles voor hem doen, en ze doen het nog met liefde ook! Maar hij geeft ook zoveel liefde terug, het is een wisselwerking. Hij geniet zo van de kleine dingen: warmte, liefde, aandacht, twee armen om hem heen; dat is het allerbelangrijkste. Geen gezeik en gedoe. Hij pikt die types er ook meteen uit."

"Officieel kun je helemaal niet herstellen van die ziekte die hij heeft... Korsakov. Hij heeft zo'n sterk lichaam, zo'n sterke geest, dat hij ook hierin weer afwijkt."

BEGIN


Friso Wiegersma

(schreef in augustus 2001 'De Zanger en zijn Lied over Ramses:)

Hij is on-hollands, dat is zeker waar
En hij had lef, hij brak uit elke kooi
Op het toneel wist hij je mee te slepen
Met z'n talent en hij was jong en mooi

Hij heeft de pest aan normen en fatsoen
Want hij is een romanticus van aard
Die groots en die meeslepend wilde leven
Hij was de ridder op het witte paard.

Maar toch, maar toch dat zijn bijkomstigheden
Die mettertijd vergaan in het verleden

Waar het uiteindelijk om gaat
Zijn al die feiten niet
Maar wat daarboven staat, apart,
Wat zonneklaar als wit op zwart
Staat afgetekend in zijn hart,
Wat altijd blijven zal van hem
Dat zijn die liedjes en die stem
De zanger en zijn lied.

Hij leefde gulzig, hij was roekeloos,
Meeslepend leven kost je soms de kop
De vlucht omhoog wil niet altijd meer lukken
En drinken lost per slot niet alles op.

Het uiterste wordt langzaamaan te ver
Het lijf gaat protesteren op den duur
Maar ondanks al het vallen en het opstaan
Is daar ineens dan weer dat oude vuur.

Want zingen is de passie van zijn leven
Dat is de liefde die hij echt kan geven.

Waar het uiteindelijk om gaat
Zijn die verhalen niet
Met wie hij dweilde door de stad
En wel of niet heeft liefgehad.
De fans, de populariteit,
De dolle geheimzinnigheid
Of hij genie was of chaoot
En de attracties van de goot
De vriendschap en de vijandschap
De roddel en de achterklap

Dat alles, alles gaat voorbij
Het gaat niet eens om U of mij
En of je van hem houdt of niet

Waar het tenslotte om zal gaan
Waardoor hij altijd blijft bestaan
Is hoe hij schreef en hoe hij zong
Want daarin blijft hij altijd jong
De zanger en zijn lied.

BEGIN


Gerard Cox & Frans Halsema

(in een liedje over roddels uit het programma 'Wat je zegt... dat ben jezelf', 1973:)

Laatst een feest bij Jacobien
Ramses liet er zijn piemel zien
Niet te geloven
En hij wees naar boven!

BEGIN


Gerrit den Braber

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"In die periode had Ramses veel problemen met de fiscus. En op een gegeven moment kwamen politie en belastingdienst bij hem langs om zijn inboedel in beslag te nemen. Het enige van waarde dat Ramses bezat was zijn vleugel en die wilde hij natuurlijk voor geen goud kwijt. Ramses ontving die mensen met allure. Hij zei: 'Heren, wat fantastisch dat u er bent, gaat u zitten.' Hij sleepte allerlei matrassen en drank aan en zette hen om de vleugel. Vervolgens zei hij: ik heb net een nieuw stuk gecomponeerd en daar moet u even naar luisteren, het heet 'Eens in de honderd jaar'. Ramses kreeg het voor elkaar dat die mensen, die voor iets totaal anders gekomen waren, rustig gingen zitten en het refrein luidkeels meezongen. Daarna zei Ramses: 'Nu begrijpt u waarschijnlijk wel dat ik deze vleugel niet kan missen.' Dat begrepen ze inderdaad en ze zagen meteen dat er verder niets te halen viel, dus ze zijn onverrichterzake vertrokken."

BEGIN


Guus Vleugel

(de tekstschrijver van het midden jaren zestig met Shaffy Chantant 'concurrerende' Lurelei-cabaret, tegen Herman Stok in 'Wie in het Nederlands wil zingen', Radio 2, ± 1985:)

"Wij vonden onszelf veel beter, interessanter en intelligenter, maar Shaffy, dat was eigenlijk best een heel aardig cabaret. Het was lyrisch poëtisch, had niets te maken met satire, wat wij deden. Totaal anders!"

BEGIN


Heere Heeresma

(achterin het boek 'De verloedering van Swieps', 1967:)

"Een juweel van een jongen met een enorme grandeur en een geweldige push. Betrouwbaar in z'n werk. Een zonnetje."

BEGIN


Herman Pieter de Boer

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Van producer Eric Boom kreeg ik een bandje en bladmuziek van het lied 'Ma dernière volonté' in mijn maag gesplitst. 'Maak daar eens iets moois van voor Ramses, wil je? Kan het gauw, want we hebben verder alles al klaar en we zijn al aan het opnemen.' (...) Boom twee dagen later aan de telefoon: 'Nee, ik uh...' Na vier dagen rinkelde de telefoon, in het holst van de nacht, 3 uur 23. 'Zeg, ja, hé, hallo, Shaffy hier,' klonk de beroemde stem, 'ik zou toch wel verdomd graag... 'Er kwamen nog wat woorden uit, op de achtergrond allerlei geroezemoes, ik verstond de helft niet, klik, weg. Een half uur lang was ik zenuwachtig wakker, toen zakte ik uitgeput weg. De volgende middag! De volgende middag, de onvergetelijke volgende middag, ging ik mijn stalkamertje binnen, ik zette het bandje aan en uit en weer aan, en schreef in twintig minuten de tekst van 'Laat me'. Zo betoverend is Ramses.

LAAT ME (1978)

Ik ben misschien te laat geboren
Of in een land met ander licht
Ik voel me altijd wat verloren
Al toont de spiegel mijn gezicht
Ik ken de kroegen, kathedralen
Van Amsterdam tot aan Maastricht
Toch zal ik elke dag verdwalen
Dat houdt de zaak in evenwicht

Laat me, laat me
Laat me mijn eigen gang maar gaan
Laat me, laat me
Ik heb het altijd zo gedaan

Ik zal m'n vrienden niet vergeten
Want wie me lief is blijft me lief
En waar ze wonen moest ik weten
Maar ik verloor hun laatste brief
Ik zal ze heus nog wel ontmoeten
Misschien vandaag, misschien over een jaar
Ik zal ze kussen en begroten
Het komt vanzelf weer voor elkaar

Laat me, laat me
Laat me mijn eigen gang maar gaan
Laat me, laat me
Ik heb het altijd zo gedaan

Ik ben gelukkig niet verankerd
Soms woon ik hier, soms leef ik daar
Ik heb m'n leven niet verkankerd
'k Heb geen bezit en geen bezwaar
Ik hou van water en van aarde
Ik hou van schamel en van duur
D'r is geen stuiver die ik spaarde
Ik leef gewoon van uur tot uur

Laat me, laat me
Laat me mijn eigen gang maar gaan
Laat me, laat me
Ik heb het altijd zo gedaan

Ik zal ook wel een keertje sterven
Daar kom ik echt niet onderuit
Ik laat mijn liedjes dan maar zwerven
En verder zoek je het maar uit
Voorlopig blijf ik nog jouw zanger
Jouw zwarte schaap, jouw trouwe fan
Ik blijf nog lang, en liefst nog langer
En laat me blijven wie ik ben

Laat me, laat me
Laat me mijn eigen gang maar gaan
Laat me, laat me
Ik heb het altijd zo gedaan

BEGIN


Pleegvader Herman Snellen

(in Libelle, 1977; geciteerd in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"Hij gaat uit van vertrouwen en vaak denkt hij: Nou ja, als ik dan bedrogen word wat dan nog? Je leeft zo kort, moet je je daar zorgen over maken?"

BEGIN


Herman van Veen

(liedje uit 1994:)

RAMSES

Alles wat geschreven is vergaat
Alles wat gezongen is bestaat
Voor altijd
De melodie is vrij
Wars van de dingen
Bovenal

Niet de kroon
De keizer
Maar zijn gebaar
Waar wij voor knielen

Niet de laarzen
De generaal
Maar zijn angst
Waar wij voor schuilen

Niet de naam
De jaren
De stem
Die uit je strottehoofd ontsnapt
Als water
Schoon
Licht
Waarvoor ik val


(in advertentie voor Ramses Gala, in diverse kranten, 8 maart 2003:)

"Zag hem voor het eerst optreden in Scheveningen met Shaffy Chantant. Was negentien of twintig. Ben naar huis gegaan met een lichtje van binnen wat hij had aangedaan."


(bij de uitreiking van de Radio 2 Zendprijs, 10 maart 2003:)

"Als een rode draad loopt Ramses door mijn leven. Hij is me altijd tien jaar voor. Ik zag hem voor het eerst in de City bioscoop in Utrecht in een zwart-wit film met een mooie Kitty Courbois. Waar die film over ging, weet ik niet meer. Maar, dat hij erin speelde weet ik wel. Ik herinner me zelfs nog wat hij aanhad, hoe hij zat, praatte en deed. Een lange, slanke, intrigerende jongeman, die dingen leek te zien die anderen niet zagen. Een spannend mens van wonderlijke afkomst, voortdurend op zoek naar een vader. Soms stond er een foto in de krant van een groep acteurs. Altijd leek het dan alsof iedereen om hém heen stond. Was hij de laatste van rechts, dan stonden al die anderen naast hem, ook op tv. Het leek wel of hij scherper was, de lenzen van de camera’s schoner waren als Ramses in beeld was. In het echt zag ik hem voor het eerst op een gracht in Amsterdam. Hij slenterde daar langs de huizen over een brug en verdween, in een café. Ik dorst niet naar binnen te gaan. Ben voor het raam blijven staan en heb tussen de gouden letters van Amstel-bier door geprobeerd een glimp van hem op te vangen. Jaren later, ik was toen al negentien, zag ik hem in Scheveningen voor het eerst optreden in Shaffy Chantant. Het heeft me geweldig ontroerd. Na afloop ben ik blijven wachten om hem te zeggen hoe mooi ik het vond, hoe mooi ik hém vond. Er was geen doorkomen aan. Mensen dromden om hem heen. Ik heb er een tijdje naar staan kijken en ben toen naar huis gegaan met een lichtje in mijn hart dat hij had aangestoken. Ramses ik ben geweldig trots dat ik jou deze prijs mag overhandigen, ik kom je halen…"
(met dank aan Chris, die deze tekst, die Herman op de grond liet vallen, van de ondergang gered heeft)

BEGIN


Ingrid Valerius

(in 'Naakt in de orkaan, 2003:)

"Hij blijft het kleine jongetje op de trein, dat haal je niet meer uit hem... daarom ook die bindingsangst, terwijl hij er zo'n behoefte aan had... Dat is zijn eeuwige eenzaamheid."

BEGIN


Ischa Meijer

(in De Nieuwe Linie, 15 feb. 1967:)

"Hij heeft iets ontzettends aardigs in z'n ogen, z'n gezicht, de manier waarop hij, schijnbaar onbestuurd, twee handen op je legt, uitsluitend primair (één seconde geconcentreerd) reageert"

BEGIN


Jaap van der Merwe

(in 'Nederlandse chansons', 1960:)

"Een wilde acteur, bezeten van toneel, maar ook van improviseren aan de piano en daartussendoor liedjes zingen, die in uitvoering en inhoud even aan de Franse chansonnier Gilbert Bécaud doen denken. Een vervaarlijke causeur en charmeur, die daar in zin liedjes en schilderijen (ja, óók dat!) geen geheim van wenst te maken."

BEGIN


Jacques Klöters

(in de inleiding van het 'Pluche-reeks' deel met Ramses' liedteksten, uit 2003:)

"Hij is het die dat nieuwe elan brengt waar zo lang naar gezocht was en dat in deze zanger de strijd aangaat met het cultuurpessimisme en gevoelens van zinloosheid en eenzaamheid die in de daarvoor liggende jaren door schrijvers als Anna Blaman, W.F. Hermans en Gerard Kornelis van het Reve onder woorden was gebracht. Zijn optimisme en elan vital is de scheppende kracht in Shaffy, veroorzaakt de enorme de enorme levenslust en voedt de alles doordringende liefde van hem voor mannen, vrouwen, kinderen, Amsterdam en ja, ook het door hem liefdevol bezongen eendje Maurits."

"In de jaren zeventig verandert er wat, het gevoel van een tekort, van een gemis wordt sterker in zijn liefdesliederen. Soms schetst hij de geliefden als wrakhout dat in de nacht tegen elkaar aan wordt gedreven. Het genot is dan het tijdelijk opheffen van het alleenzijn en de liefde is balsem tegen de eenzaamheid."

"Ramses is een eenmalig verschijnsel in onze cultuur, hij heeft ons laten horen hoe je kunt verlangen, hoe je kunt beminnen en hoe je kunt troosten."

BEGIN


Jeroen Zijlstra

(in de Volkskrant, 8 maart 2003:)

"Ramses sloeg mij, toen ik als voetballend dorpskind 'Sammy' hoorde, totaal uit het veld. Terwijl ik niet eens wist hoe het woord melancholie te spellen."

BEGIN


Jeroen Krabbé

(bij de KRO op Ned.1 in 'Nederland komt thuis', 4 april 2003:)

"Het is niet alleen charisma - dat heeft hij in hoge mate - het is zijn intuïtieve manier van zingen, van acteren, van.. Zijn!


(bij uitreiking eerste exemplaar 'Naakt in de orkaan', 19 november 2003:)

"Ramses is onaangetast in zijn eigen universum!"

BEGIN


Joop Admiraal

(in 'Ramses, où est mon prince?', 2002:)

"Heel Amsterdam was verliefd op Ramses. Dat ik met hem was, was heerlijk voor mij. Het was ook moeilijk, er waren veel kapers op de kust.
Hij hield van mensen, maakte heel veel mensen blij."

"Ramses wilde niet gebonden zijn. Maar eigenlijk wilde hij toch altijd een vaste vriend. Hij wilde een veilige thuishaven."

BEGIN


Kees Fens

(in de Volkskrant, 5 april 1997:)

"In 1955 was hij, net van de toneelschool, het wonderkind van de Nederlandse Comedie. Ik hoor nog een vriend van mij zeggen: er speelt nu een geniale Egyptenaar in Amsterdam. En hij schijnt ook nog geniaal piano te kunnen spelen. Maar zijn eigen ordeloze buitentheater en de schouwburgdiscipline, raakten natuurlijk met elkaar in conflict. Misschien is dit het aardigste aan hem: hij heeft nooit carrière willen maken."

"Hij kan leven of er geen wereld is, althans of de beperkingen ervan er niet zijn. Dat moet ook het gevolg zijn van een bijna heilige naïviteit, die in de Nederlandse cultuur nooit voorkomt, want die cultuur is praktisch en daarom uitgerekend."

BEGIN


Kick van der Veer

(in het VARA TV-magazine, juli 2001:)

"Ik vond Ramses en Liesbeth altijd zo sterk als duo, omdat zij zo uitstraalden dat ze van elkaar hielden en houden. Er was bij hen geen sprake van jaloezie. Dat ontroert mij. Maar ze hebben het nooit met elkaar gedaan, misschien dat dat veel verklaart."
[dank aan Daan, die me dit citaat toestuurde]

BEGIN


Kitty Courbois

(tegen de webmaster, in oktober 2002:)

"Ik wilde alleen maar naar Amsterdam omdat Ramses daar zat. En Joop Admiraal. Joop en ik werken nog steeds met elkaar bij Toneelgroep Amsterdam, en we gaan iedere zondagmiddag op bezoek bij Ramses. Een vriendschap die bestaat vanaf 1960!"

BEGIN


Lennaert Nijgh

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Het Leidseplein, des morgens zeer vroeg. We komen uit de Kring. Ramses heeft een burnoes aan, met splitten tot onder zijn oksels. Eerst waait het voorpand omhoog. Daarna het achterpand. Onder die burnoes blijkt hij niets aan te hebben. Een paar kinderen dansen om ons heen en zingen: Hoog Sammy!"


(in column IJmuider Courant:)

"Ramses aan het strand. De sherry-omzet bij de tent van Adje Keur stijgt tot ongekende hoogte. Mijn ouders worden door bezorgde kennissen gebeld: hun zoontje was gesignaleerd, terwijl hij met de beroemde acteur lag te vrijen in een kuil. Dat klopte, daar was ik samen met Ramses ingevallen, in een poging hem overeind te houden. Ramses bij mij achter op de solex, in de avondschemer afgevoerd naar de villa van een vriendje van me te Aerdenhout, wiens ouders niet thuis zijn. Voorspel tot een groot bacchanaal, met medewerking van vele wonderlijke mensen, tot diep in de volgende dag. Onvergetelijk.

Ramses aan de vleugel in mijn ouderlijk huis. Wederom zeer veel aanwezigen. Alle ouderlijke drank aangesproken, c.q. genuttigd. Mijn lieve ouders komen thuis van de tennisbaan. Ook mijn oom Hans is van de partij, draagt tot over de knie vallende shorts van vooroorlogse kwaliteit. Ramses: "Man, wat zie je er beláchelijk uit!" En speelt woest en romantisch verder, zijn jebelende stem doet de ruiten trillen en haalt makkelijk de overkant van de Wagenweg. Mijn moeder gaat koket op tafel zitten -dat doen alle moeders als ze Ramses ontmoeten- mijn vader kijkt mij aan met de mimiek van een geschrokken aapje en fluistert: 'Zeg, die jongen is drónken!'"
[met dank aan Mireille, die me deze column toestuurde]

BEGIN


Lenny Kuhr

(tegen Daan Bartels, op 26 februari 2004:)

"Toen ik vijftien, zestien was, zag ik Ramses Shaffy als een inspirator. Ik zong toen nog niet in het Nederlands en hij wel. Hij deed dat zo lekker, dat ik dacht: het kan dus wél!"

(op haar website:)

"Meester over het lied en meester over de tijd."

BEGIN


Liesbeth List

(tegen de webmaster, in augustus 2004:)

"Deze grootheid! Zelfs nu, als oude man, heeft hij nog die waardigheid, die uitstraling als hij ergens binnenkomt. Geweldig!"
(klik hier voor het hele interview)


(advertentie voor Ramses Gala, in diverse kranten, 8 maart 2003:)

"Ramses Shaffy is een unieke edele man, prachtig van inborst en uiterlijk, met een overdosis aan charisma."


(op Radio 1, in gesprek met Jeanne Kooijmans, 3 maart 2003:)

"Ramses is niet te temmen. Heel veel mensen hebben hem willen claimen. Ik niet."


(op Radio 1 in Volgspot, 3 februari 2003:)

"Ramses hoort bij het gilde van vagebonden met charisma, zonder regeltjes en wetten."


(in het A.D., najaar 2002:)

"Je kon Ramses niet sturen. Dat liet hij niet toe. Wanneer mensen hem wilden betuttelen of claimden, was het over. Dat heb ik aanvaard, maar ik ben de enige uit dat oude groepje waar we mee begonnen die over is. Ik heb gekozen voor onvoorwaardelijke liefde en vriendschap. Ik sprak hem dus niet vermanend toe, maar zorgde ongevraagd dat basisvoorwaarden aanwezig waren. Dat hij ’s avonds te eten had voor een optreden – in zijn geval zijn ontbijt – dat er vervoer was, dat zijn pakken bij de stomerij werden opgehaald. Of je dan nog gelijkwaardig bent in een relatie? Ik zou eerder zeggen aanvullend. Ik kon alleen maar van die man houden. Vanwege zijn vrijgevochtenheid, zijn talent én omdat er niets kwaads in hem school. Waar hij was zorgde hij voor elektriciteit en bewondering. Zoals die keer in Parijs waar we een lp opnamen. We kwamen restaurant La Coupole binnen. Het zat vol beroemdheden. Maar iedereen draaide ogenblikkelijk zijn hoofd om naar Ramses. Die prachtige kop, die hoed, die uitstraling. Echte grandeur. Vip’s stootten elkaar aan, obers struikelden om hem maar te mogen bedienen: dit moet een grootheid zijn, dachten ze. Ik weet zeker dat wanneer hij matiger was geweest hij een internationale ster zou zijn geworden. Maar hij wenste geen compromissen te sluiten. … Hij leefde erop los en liet zich belazeren. De 25 gulden die hij per avond verdiende, gingen altijd op. Nachtrestaurants, clubs, hij nodigde totaal onbekenden uit en betaalde alles. Ik wist wel: dit kan niet goed gaan. Iemand die zo leeft, kan nooit normaal eindigen. Hij donderde door, soms een week lang zonder slaap of eten. Ik heb gebeden tot God: alstublieft als U bestaat, red hem. En dan herrees hij weer uit zijn as."


(in De Gay Krant, najaar 2002:)

"Ik zag natuurlijk wel dat Ramses met Joop Admiraal een paar vormde, maar wist ik veel? Ik hoopte alleen maar dat het uit zou gaan tussen die twee, zodat ik Joops plaats kon innemen."


(in 'Ramses, où est mon prince?', 2002:)

"Ik ben opgevoed door Ramses. Ik zag deze God naast mij, die stond boven alle wetten, die gaf alleen maar liefde, die was nooit negatief, die wilde iedereen in zijn waarde laten. Alleen, hij moest niet gestuurd worden."

"Ik was natuurlijk razend verliefd op die man!"

"Ramses lééfde gewoon, waar wij allemaal jaloers op waren."


(in Wat?! [Nationaal Fonds Kinderhulp]:)

"Soms kom je iemand tegen, dat gebeurt maar een paar keer in je leven, waarmee het meteen klikt. Je hoeft niets uit te leggen. Zo iemand is Ramses voor mij."


(in 'Het voorlopige leven van Liesbeth List', opgetekend door Alex Verburg, 2001:)

[Over haar eerste ontmoeting met Ramses:] "Daar stond hij dus, vlak voor me, mijn idool. Hij was mooi. Kaarsrecht, slank, lang van lijf en leden, zwart haar. Zo onhollands, zo onaards mooi, dat ik ervan moest slikken. Hij had iets wat geen ander had, man en vrouw viel voor hem en ik begreep het, je smolt. En zo aardig ook.
'Wat doe je?'
Ik vertelde. 'Maar eigenlijk wil ik zangeres worden.'
'Ik heb wel leuke liedjes voor je'. ... 'Je moet maar eens bij me langskomen,' zei Ramses.
De betovering was in één klap verbroken. 'Weer zo'n versierder,' dacht ik bitter. ... Ik liet hem staan, de koning van Nederland."

"Hij betaalde nooit zijn belastingen, hij begreep die gekleurde enveloppen gewoonweg niet en maakte ze ook niet open. Dus had hij met de regelmaat van de klok deurwaarders op zijn stoep. Om die op het verkeerde been te zetten, bestond hij het een geelkoperen bordje aan zijn gevel te hangen waarop in sierlijk schrift Geentje Gleilewiend stond en daaronder, in een iets kleiner lettertype, haar beroep, souffleuse.
Het werkte. Fronsend keken de deurwaarders nog eens goed naar de naam op hun dwangbevel, dan weer naar het goudglanzende naambord aan de gevel en daarna keerden ze meestal onverrichter zake, vaak enigszins ontregeld, kantoorwaarts.
Toen langzaam maar zeker bekend werd wie achter Geentje Gleilewiend schuilging, liet Ramses haar verhuizen en Bintje Woetekeet het pand betrekken, kleedster.


(geciteerd door Henk van der Meijden in 1974:)

"Ramses is iemand die eerst zijn glazen prachtig oppoetst, ze dan ingooit, en vervolgens - al naargelang er geld voor is - vervangt door stukken karton of prachtig glas in lood."


(tegen Moniek Denhaen, in Zie Magazine, 29 september 1972:)

[Op de vraag of het gerucht dat Ramses in de knoei zit klopt:] "Ja, maar dat zit ie altijd. Ramses is een man die voortdurend iets te doen moet hebben. Als bijvoorbeeld de datum van een optreden nadert, werkt hij zich daarnaar toe en heeft hij het helemaal niet zo moeilijk. Maar anders, ja... Ik vind het echter heel eerlijk van hem dat hij het niet onder stoelen of banken steekt. Want zoals Ramses zijn er velen; alleen krijg je die nooit te zien. En dat hij zo doet, komt gewoon doordat hij leeft zoals hij denkt en voelt. Hij leeft trouwens zeer intens. En zijn bewogen leven, daarvan vind wel iets terug, als je zijn liedjes beluistert!
Gelukkig heeft hij een sterk lichaam. Anderen zouden in zijn geval reeds lang bezweken zijn."

BEGIN


Liselore Gerritsen

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

Je iets te lange benen maken weer een reuzenstap
Ze slaan wat ongewenst is stralend over
Verdriet dat in je ogen staat
Wordt door je neus al weggepraat
En bij je mond
Als door een wonder
Tot een grap

Je iets te lange benen maken weer een reuzenstart
En slaan wat in de weg staat stralend over
Gemis waardoor je schouders stil zijn
Zal in je handen alweer wil zijn
Tot meer en meer muziek
Vanuit je hart

Je iets te lange benen gaan gewoon hun eigen gang
Die vrijheid hebben ze genomen
Angst die je knieën knikken doet
Is in je voeten alweer moed
Dit soort benen is nu eenmaal extra lang
Vanuit je hart


(op Radio 1, in gesprek met Martin Simek, zondagnacht 13 juni 2004:)

"Ramses is de meest onafhankelijke en onbeïnvloedbare man die ik ooit ontmoet heb. Die leefde zo intens zijn eigen leven, dat hij niet te beïnvloeden was."

BEGIN


Louis van Dijk

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Na mijn beschermde protestantse opvoeding was hij als het ware de goeroe van de bohémienachtige vrijheid die ik in het begin van mijn carrière zo nodig had."


(in 'Ramses, où est mon prince', 2002:)

"Ramses was een soort goeroe van de vrijheid. Dat losbandige, dat bohémienachtige; tot 's morgens zeven uur het Requiem van Fauré draaien met veel drank en tranen."

"Die bohémienachtige kracht had verwantschap met de sfeer van de jazzmuziek. Alleen was Ramses veel minder burgerlijk. Burgerlijk is dat je op een verkeerde manier je talent probeert in te kaderen en voorzichtig te koesteren, zonder er durven uit te springen. Een verkeerd soort veiligheid. Ramses had van alles en nog wat, maar was beslist níet burgerlijk!"


(in 'Kunststof', op Radio 1, 21 oktober 2002:)

"Ramses had een enorme impact op mij. Ik weet dat er hele periodes waren dat ik ook net zo begon te praten als hij. Hij was zo verschrikkelijk dominant aanwezig. Indrukwekkend! Een overdosis charisma! Op een gegeven moment zei Hilda [zijn vrouw, sh]: Je moet er eigenlijk mee ophouden, want je moet nu een beetje aan jezelf gaan denken. Hij vreet je op!"

BEGIN


Maarten van Roozendaal

(op Radio 1, in 'Voor één nacht', 5 januari 2004:)

"Ramses is de kortste lijn tussen kunnen denken en voelen. Een goddelijke combinatie.

"Deze man heeft de wereld Nederland ingebracht!"

BEGIN


Manuela Kemp

(in Het Parool:)

"Dat dramatische en theatrale, soms zelfs regelrecht overdrevene, vind ik schitterend."

BEGIN


Martin Simek

(in ANS, augustus 2003:)

"Het gevoel niet begrepen te worden werd versterkt toen ik naar een optreden van Ramses Shaffy ging. Ook hij was waanzinnig populair en ook hij vond desondanks niet wat hij zocht. Hij zoop zich die avond gewoon kapot, het was verschrikkelijk. Op weg naar huis werd ik op de wallen aangesproken door de lelijkste vrouw die ik ooit had gezien. Ik ging met haar mee om mijn gevoel te doden, om mij te wreken op het leven zelf."


(tegen de webmaster, op 6 juli 2004:)

"Het grote publiek onderscheidt echt bijna niet meer van vals. Dat valse wordt steeds vernuftiger. Men wordt er ook mee opgevoed. Echt komt bijna niet meer voor. Mensen als Ramses gaan daaraan kapot. Die voelen dat onechte als pijn."
(klik hier voor het hele interview)

BEGIN


Mary Dresselhuys

(in de Telegraaf, 18 augustus 1984 [m.d.a. Sjakkie Wolterman]:)

"Toen ik Ramses leerde kennen bij de Nederlandse Comedie was hij nog heel braaf en zoet. Dat is later wel veranderd, maar ik geef veel om hem."

"Met Ramses op tournee gaan is voor mij een feest. Want vervelen doe je je nooit met een man als Ramses."

"Die vitaliteit, kun je zeggen, is mij geschonken en die heb ik met Ramses gemeen."


(in het aan Ramses gewijde Chansongala op de BRT-televisie, 18 april 1988:)

"Je hebt totaal geen snobisme, ook geen artistiek snobisme. Je hebt totaal geen 'Wichtigtuerei'. Je hebt nooit gemene roddels. En je hebt onder alles een totaal vanzelfsprekende aristocratie."

BEGIN


Merel Laseur

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Levensgevaarlijke tochtjes maakten we in zijn bootje door de grachten (Ramses en motoren, dat is niet echt een geslaagde combinatie). In Cannes heb ik hem met onnavolgbare grandeur uit een arrestantenauto zien stappen (in het duurste restaurant aldaar had hij iets te gul Bloody Mary's uitgedeeld). Soms kreeg ik honderd rozen van hem, dan weer kunstnijvere oorbellen, Belgische bonbons in een satijnen doos, of een slordig tape'je met een quasi-aubade waar geen touw aan vast te knopen was. Ramses kan een meeslepende schat zijn (om 8 uur 's morgens aan de deur: 'kom, wij gaan nu ontbijten in het Amstel Hotel'), maar ook een boosaardige kwezel (om 4 uur 's ochtends aan de keukentafel: 'weet je dat jij een heel laf leven leidt, mevrouw Laseur, Lááf!')."

BEGIN


Nico Scheepmaker

(in 1964, geciteerd in 'Naakt in de orkaan', 2003:)

"Eerst Shaffy zien en dan leven!"

BEGIN


Nico van der Linden

(in november 2003 tegen de webmaster:)

"Het is geen ritmische muziek, het is heel klassiek allemaal. Ik vond altijd dat er heel veel Rachmaninov in zijn liedjes zat. Zijn stiefmoeder speelde dat altijd, lees ik nu in het boek van Bas Steman. En als je goed naar ‘In the wee small hours of the morning’, zijn favoriete Sinatra-plaat luistert hoor je ook invloeden. Zoals het titelnummer: dat is eigenlijk een Shaffy-lied. Er zit ook veel jazz in. Het is een hele bijzondere mix, lijkt op geen enkele componist. Het is ook niet wetmatig. Lichte muziek heeft altijd acht maten of twaalf maten, het is hele symmetrische muziek. Ramses’ muziek is helemaal niet symmetrisch, maar dat heb je niet in de gaten."
(klik hier voor het hele interview)

BEGIN


Pieter Fleury

(in 'Kunststof', Radio 1, 23 september 2002:)

"Hij kiest nog steeds voor wat hij echt wil, heeft zijn waardigheid volledig behouden. Ik zal niet ontkennen dat hij lichamelijk aangetast is door de drank, dat heeft hij zelf ook gezegd. Maar ik geloof niet dat zijn levensgeluk is aangetast."

"’t Is stil in Amsterdam is bijna een self fulfilling prophecy. In die sfeer van eenzaamheid heeft hij geleefd, bijna op het destructieve af. Op zoek naar de persoon die hem liefde kon geven."

"Je ontkomt niet aan zijn charme. Je kunt heel makkelijk iemand vastpinnen op zijn negatieve punten, waar het misgaat en wat hij fout doet. Maar wou laten zien waar dat charisma, waar dat hele rare, bijzondere, magische bij hem zit."

"De charme zit in het tembre van zijn stem. Dat maakt iets los, heel diep binnen in een ander mens, waar je niet aan ontkomt. En misschien zijn ogen…"

"Hij is niet iemand die daar nu zielig zit weg te kwijnen in een verzorgingstehuis, hij is iemand die juist binnen de situatie waar hij nu leeft een behoorlijk gelukkige indruk maakt. Dat is waar het om gaat: om waar je ook bent en in welke situatie je ook zit, dáár je geluk te vinden."


(in Metro, najaar 2002:)

"Ramses verwierp bewust burgerlijke waarden als orde en zekerheid. Hij koos voor de chaos, maar wist daarbinnen wel degelijk te presteren. Ik vind het mooi dat hij zichzelf, en daarmee de idealen van de jaren zestig altijd trouw is gebleven, terwijl de maatschappij een heel andere koers is gaan varen. Het is allemaal zo materialistisch geworden, zo agressief. Dan heb ik toch meer met Ramses’ motto’s: ‘liefde en plezier’. Ook al kun je daar niet van eten."


(tegen de webmaster, 23 maart 2004:)

"Ramses is glashelder!"
(klik hier voor het hele interview)

BEGIN


Remco Campert

(gedicht uit 1960:)

Nog op het toneel
neemt hij zijn masker af
eronder steekt een ander
kreten en zuchten vullen de zaal
lieveling van dames en heren
laat hij zich vieren en Américain
rozen worden aangedragen
champagne vloeit
er komt geen eind aan de première

dan vindt hij de marihuana uit
de speed en het nooit meer slapen
zijn schim trilt in de Lucky Star
kou nog hitte kan hem deren
hij danst sterren in het plaveisel
doet ontvlammen wie hij aanraakt

brandend ogenblik
dat het plein in schijnsel zet
vuren glimp van eeuwigheid"

BEGIN


Rogi Wieg

(achterin zijn roman 'Kameraad scheermes' bedankt hij een aantal mensen, waaronder Ramses:)

"voor de vriendelijke woorden over ons denkvermogen en het 'kijk omhoog'"


(tegen de webmaster, december 2003:)

"Toen ik in 2000 in het Lucas ziekenhuis was opgenomen met een zware depressie, was Ramses daar ook, na een hersenbloeding. Ik had door mijn elektroshocktherapie zwaar geheugenverlies, hij door de attaque die hij gehad had. Vaak zaten we samen beneden.
We zaten daar veel te praten, over wat we allemaal niet meer wisten. Tijdens een elektroshocktherapie is het geheugenverlies zo groot dat ik mij bijvoorbeeld helemaal niet meer herinnerde dat ik vrienden op bezoek had gehad. Dus vaak vroeg ik Ramses: wat heb jij nou vanmiddag gedaan? Dan had hij geen idee. En ik ook niet. Je mag daarvan niet in paniek raken, je moet er aan wennen. Dat heb ik van Ramses geleerd. Vaak zei hij hele wijze dingen. Als iemand op bezoek was geweest en ik kon me helemaal niets daarvan herinneren, dan zei hij: 'Laat maar lopen, laat het maar, wat maakt het uit? Het gaat erom dat je niet depressief bent. En bij mij gaat het erom dat ik weer kan bewegen en weer een beetje kan denken. Die geheugenstoornissen moet je maar op de koop toenemen. Uiteindelijk gaat het er niet om wat je hebt, maar hoe je ermee omgaat.' Voor de dingen die hij me zei ben ik hem dankbaar. Een buitengewoon intelligente, aardige, lieve man.
Ik heb Ramses leren kennen toen hij nog gezond was, in de tijd dat ik liedjes schreef voor Liesbeth List. Ik beschouw hem als een absoluut geniale man, die fantastische dingen heeft gedaan in zijn leven.
Hij heeft altijd de neiging gehad tot depressie en drinken. Een man die eigenlijk, ondanks al zijn successen, altijd de neiging had om naar de periferie van de samenleving te trekken. Je kon hem vinden in cafés tussen mensen waarvan je zou denken: wat zoek je daartussen? Dat vind ik leuk aan hem.”

BEGIN


Shireen Strooker

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Ramses, koning van de smoezen, de boetes, de taxi's, het applaus, de roem, de refreinen, de liefde, de kleedkamers, de wodka, het geluk, het ongeluk, de tienduizend vrienden, ik groet je uit het diepst van mijn hart."


(in 'Ramses, où est mon prince?', 2002:)

"Ramses zei: 'Nederland zit te wachten op mensen zoals jij en ik, met ander bloed.'"

"Ramses betoverde mensen. Doordat hij in hun buurt was werden die mensen veel leuker dan je dacht dat ze waren."

BEGIN


Sjaak Roodenburg

(tegen de webmaster, in september 2004:)

"Ik vond het altijd zo'n mooi verhaal dat toen de briefjes van vijf (gulden) uitkwamen, hij die zo lelijk vond dat hij ze gewoon op straat uitstrooide."

"Jaren terug heb ik hem eens geïnterviewd voor de Nieuwe Revu, wat een ietwat moeizame excercitie was omdat hij net bij de tandarts vandaan kwam voor een nogal heftige zenuwbehandeling, en hij met een opgezwollen wang nauwelijks kon spreken. De aanleiding was de film 'Op Hoop van Zegen', en op de vraag wat voor rol hij daarin speelde was het antwoord, 'Ieuwee', en na de reacties, 'wat?' 'Ieuwoh!!!' Kwamen er nog wat daarop lijkende klanken, tot eindelijk overkwam dat hij 'Simon' wilde zeggen. 'En wie is dat?' 'De iwwe'. 'Wat?', 'Iwwe!' - wat uiteindelijk 'schipper' bleek te zijn. Vervolgens kregen we allebei de slappe lach, en ik geloof dat we het gesprek toen maar bij een andere gelegenheid hebben overgedaan."

BEGIN


Staatssecretaris van Leeuwen van Cultuur

(op de openingsdag van het 22ste Nederlands Film Festival in Utrecht werd Ramses geridderd, waarbij staatssecretaris Van Leeuwen onder meer zei:)

"Machiavelli zei eens: 'De meeste mensen springen liever op iemands kar, dan dat ze er zelf een trekken'. Grote kunstwerken komen vaak tot stand als een kunstenaar besluit om juist níet met anderen mee te liften, maar zelf de kar trekt, en zijn eigen weg gaat. Zo'n keuze vraagt creativiteit en wilskracht. Visie en doorzettingsvermogen. En soms ook nog: volharding en overlevingskunst. Eigenschappen die niet iedereen in die combinatie gegeven zijn.
Ramses Shaffy verenigt al deze eigenschappen wel in één persoon. Daar kan iedereen vanavond - na het zien van Fleury's prachtige documentaire - over meepraten. Ramses Shaffy is - ook dat zag u net - noch als kunstenaar, noch als mens een meelifter. Hij doet dingen op zijn eigen manier, vanuit zijn eigen overtuiging, vanuit zijn eigen hart."
(klik hier voor de volledige toespraak)

BEGIN


Stephan Sanders

(In Vrij Nederland, 16 november 2002)

"(...) En bovendien vind ik dat Ramses het mooiste Nederlands spreekt dat ik ooit gehoord heb.
Het is deftig en tegelijkertijd geheel zelf verzonnen."

BEGIN


Stef Bos

Hij is een soort van Don Quichot
Dolend in het hoge noorden
Waar het koud is en berekenend
Waar de zwarte raven leren
Dat je passie moet vermoorden

Hij is een droom van vlees en bloed
Hij heeft die raven nooit begrepen
Met zijn hoofd in de wolken
Als een kind van de wind
Dat zijn leven lang blijft zweven

Hij kijkt alleen omhoog
Zo dwaalt hij door de tijd
Want wie de weg niet ziet
Die raakt de weg niet kwijt

Hij is weerloos, tijdloos, grenzeloos
Zijn leidraad is een dwaallicht in de nacht
Weerloos, tijdloos, mateloos
Hij zingt met de kracht van de onmacht

Zijn stem is eb, zijn stem is vloed
Hij valt, staat op, slaat op de vlucht
Zo vaar je mee
Op zijn woordenzee
Dit schip, het kent geen weg terug

Alleen een stad, een havenstad
Daar legt hij aan, daar gaat hij heen
Zij vangt hem op
Zij houdt hem vast
Als hij bij God niet weet waarheen

Want hij kijkt alleen omhoog
Zo dwaalt hij door de tijd
Want wie de weg niet zoekt
Raakt de weg niet kwijt

Hij is weerloos, tijdloos, grenzeloos
Hij volgt alleen een dwaallicht in de nacht
Weerloos, tijdloos, mateloos
Hij zingt met de kracht van de onmacht

BEGIN


Thé Lau

(in de Volkskrant, 9 maart 2003:)

"Zoals Ramses zelf al zei: een loot van een edele houtsoort waar de burger geen poppetje naar gerief uit kan snijden."

BEGIN


Theodoor Holman

(op Radio 747 AM in Desmet Live, 7 mei 2004:)

"Shaffy draai ik nog steeds, zoals ik ook Brel nog steeds draai."

BEGIN


Thijs van Leer

(in 'We zullen doorgaan', 1994:)

"Ik moest achter je vleugel gaan zitten en na drie minuten te hebben gespeeld en gezongen zei jij met omfloerste stem: 'je bent aangenomen'. Door het dolle heen was ik. Dat zou het begin zijn van mijn (...) 'carrière' als fluitist, componist, pianist en zanger.
Dank Ramses, voor je inspiratie, je lyriek, je muziek, je humor en je vriendschap!"

BEGIN


Thom Hoffman

(op Radio 1 in Kunststof, 21 april 2004:)

"Zoals Ramses het doet: zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder, dat is mijn levensmotto al een aantal jaren."

BEGIN


Willeke Alberti

(in advertentie voor Ramses Gala, in diverse kranten, 8 maart 2003:)

"Ramses geeft mij een ongelooflijk warm gevoel, al decennia lang. Hij is het mooiste, liefste en talentvolste mens dat ik ken."

BEGIN


Wim Ibo

(in zijn 'Cabaretbijbel' uit 1970:)

"Zijn cabaretensemble 'Shaffy Chantant', dat op 22 oktober 1964 officieel startte in het Miranda Paviljoen aan de Amstel was een sensatie:
...Jonge artiest verbaast uitgangswereld met cabaret op hoog niveau...
...Shaffy begint nachtclub met superieur cabaret...
...Verfijnd high-brow-cabaret, vermoedelijk niet voor alleman...
...Formidabele artiesten van internationaal formaat...
...Shaffy Chantant is een geniaal ensemble...
...Mondain-culturele verrassing...
Na allerlei mislukte pogingen (zoals in 1955 in de Doelenzaal) was het hem nu eindelijk gelukt om in het cabaret een wezenlijk artistieke daad te stellen."

"Zijn uitermate succesvolle grammofoonplaten hebben de oude legende nog lang in stand gehouden en men kan het alleen maar betreuren dat Ramses Shaffy zover van zijn oorspronkelijke cabaretdoel is verwijderd geraakt, dat hij voor de zoveelste maal 'onderweg' is naar onbekende doelen. Met zijn geniale talent zou hij buitengewoon geschikt zijn voor een goede, moderne musical."

BEGIN


Wim Kan

(in zijn dagboek, 17 maart 1975:)

"Ramses Shaffy met vriend in de zaal. Was eerst wel bang dat het niet goed zou gaan. Bij Jasperina heeft hij eens de hele show verknoeid. Maar alles ging goed. Na de pauze hoorde ik hem telkens zo kinderlijk lachen. Na afloop stond hij ineens levensgroot in de deur van onze kleedkamer. Grote flambaar op zijn hoofd, wel drankzuchtig riekend, maar zo hartelijk en verward enthousiast dat ik er helemaal van ondersteboven was. Drukte mij eindeloos lang de hand."

BEGIN


Xander de Buisonjé

(in advertentie voor Ramses Gala, in diverse kranten, 8 maart 2003:)

"Ramses: icoon, emotie, tekst, onnavolgbare timing, verleden, toekomst…tijdloos."

BEGIN



allez-hop!!!!


Deze pagina heet 'en bewonder' en alle citaten getuigen inderdaad van (enorme) bewondering. Het geheel krijgt daardoor misschien een beetje het karakter van een hagiografie. Tsja, het valt ook niet mee om kritische geluiden te vinden. Zo die er al zijn, dan hebben ze bijna altijd met de alcohol te maken.
Laat in ieder geval duidelijk zijn: Ramses is gelukkig geen 'heilige', maar een mens!





ramses.fanpagina.nl
ramses.fanpagina.nl Als het stormt in je hart, kom mee, kom mee...